a

instagram

twitter

Telegram

کپی رایت 2015 رنگین کمان حق.
تمامی حقوق محفوظ است.

ثـبـت نــام

9 صبح تا 8 شب

ســاعـت کــاری : شنبه تا پنجشنبه

71098000

تـمـاس بـرای مـشـاوره رایـگــان

اینستاگرام

توئیتر

جستجو
منو
 

تحویل فرزند

تحویل فرزند

درخواست تحویل فرزند، یکی  از دعاوی مربوط به حقوق زوجین پس از طلاق است که در صلاحیت دادگاه خانواده قراردارد. با تشکیل کانون خانواده، زوج و زوجه در کنار یکدیگر موظف به حسن معاشرت در امور زناشویی،  هستند و باید با یکدیگر به رشد و تعالی خانواده کمک نمایند. در صورتی که زوجین، دارای فرزند باشند، این وظیفه سنگین تر می‌شود. چراکه پدر و مادر، هر کدام در مورد تربیت فرزند خود مسئول می باشند. این وظیفه نمی‌تواند به تنهایی از جانب هر کدام انجام شود. اما گاهی اوقات، زوج و زوجه قادر به ادامه زندگی با یکدیگر نیستند و بنا بر مشکلاتی که دارند، تصمیم به زندگی جداگانه و یا طلاق می گیرند. در این صورت اگر دارای فرزندی هم باشند، به ناچار از روی مصلحت، باید ترتیبی انجام شود که بنا به مصلحت طفل، طفل بتواند پدر و مادر خود را ملاقات کند تا به او از جهت عاطفی آسیبی نرسد. از این رو باید طرفین که از یکدیگر به طور جداگانه زندگی می‌کنند، با همکاری یکدیگر باعث ملاقات فرزند با طرف دیگرگردد. فرزند را باید در موردی که موظف هستند به دیگری تحویل دهد و مانع تحویل او نشود.

 

از طرفی هم ممکن است که شخصی که حق حضانت طفل را دارد از تحویل فرزند به پدر و یا مادر به جهت ملاقات خودداری کند و یا هم چنین در صورتی که فرزند به شخصی سپرده شده باشد و از تحویل فرزند به اشخاصی که قانونا حق تحویل وی را دارند، خودداری و ممانعت نمایند، قانون این عمل را جرم تلقی کرده و قابل مجازات می داند.در این مقاله به بررسی تحویل فرزند و اشخاصی که وظیفه تحویل فرزند را به سرپرست قانونی وی دارند،که توسط موسسه  حقوقی و داوری بین‌المللی طلیعه عدالت و مهر پارسیان تحت سرپرستی جناب آقای دکتر محمد رضا مهری منتشر می‌شود، پرداخته می‌شود.

حضانت فرزند

 

در منظر قانون، پدر و مادر مسئول تشیید مبانی خانواده و تربیت اولاد خود هستند، در نتیجه پدر و مادر در صورتی که در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند هر کدام مسوولیت حضانت و سرپرستی طفل را بسته به نوع وظیفه خود، بر عهده دارند. اما در صورتی که طرفین نخواهند در کنار یکدیگر زندگی نمایند و یا طلاق بگیرند و یا در صورتی که یکی از زوجین فوت نماید در این صورت، سرپرستی و حضانت فرزند به حکم قانون تعیین خواهد شد که هر کدام به نحوی می‌باشد و تعیین مسئول سرپرست فرزند، از این جهت که بعد از فوت و یا جدایی زوجین، چه شخصی باید فرزند را به سرپرست قانونی او تحویل دهد اهمیت دارد.

 

در صورت زندگی جداگانه زوجین: در این صورت با توجه به اینکه پدر سرپرست قانونی فرزند می‌باشد و تکالیف و تعهدات مالی به نفع بر ذمه دارد، در نتیجه مسوول نگه داری و حضانت و حق تحویل فرزند را دارد.

در صورت فوت پدر: در این صورت با توجه به ماده، مادر، مسوولیت حضانت و نگه داری طفل را دارد و اشخاصی که فرزند را نگه داری می‌کند و ظیفه تحویل فرزند را به مادر دارند. در صورتی که سرپرست فرزند، شخصی غیر از پدر و مادر باشد، حق تحویل فرزند دارد.

ملاقات با فرزند

 

در صورتی که پدر و مادر به هر علتی قادر به زندگی در کنار هم نباشند و در مسکن علیحده زندگی نمایند و یا طلاق بگیرند در این صورت شخصی که حضانت و سرپرستی فرزند را بر عهده دارد، باید ترتیب ملاقات فرزند با کسی که حق ملاقات را دارد بدهد و نباید مانع تحویل فرزند به وی گردد.

 

ممانعت از تحویل گرفتن فرزند

 

در قانون، اشخاصی که به حکم قانون دارای حق حضانت و سرپرستی فرزند هستند و در واقع از این جهت تکلیف بر عهده آنان هم می‌باشد در نتیجه، نباید در انجام تکلیف مقرر خود کوتاهی و استنکاف ورزند در غیر این صورت دادگاه تدابیری را اتخاذ می‌کند که به شرح ذیل می‌باشد:

 

در صورتی که شخص ولی و یا کسی که حضانت دارد از تحویل گرفتن فرزند خودداری کند، هر یک از اقربا و یا طرف دیگر می‌تواند الزام طرف مستنکف از تحویل گرفتن فرزند را از دادگاه بخواهد و در این صورت اگر الزام ممکن نباشد، حضانت را به خرج پدر و یا مادر تامین می‌کند. هم چنین رویکردی که قانون گذار در مورد خودداری از تحویل فرزند را در پیش گرفته است، از آنجایی که داشتن حضانت فرزند مستلزم تحویل گرفتن فرزند هم می‌باشد، در این صورت هر کس از تحویل گرفتن فرزند خودداری کند و یا در موردی که حق حضانت ندارد از تحویل فرزند خوداری بنماید تا صدور رای، بازداشت می‌شود.

 

دستور موقت در تحویل فرزند

 

دستور موقت از جمله اقدامات تامینی می‌باشد که ذی نفع دعوی تا صدور رای، آن را از دادگاه درخواست می نماید. چراکه ممکن است تا زمان صدور رای و هم چنین اطاله دادرسی، موجب ضایع شدن مورد موضوع دعوی توسط طرف دیگر شود. و در اصل در صورت دیگر قابل جبران نباشد، به همین خاطر شخصی که حق ملاقات و یا به نحوی حق حضانت و سرپرستی فرزند را دارد و طرف دیگر از تحویل فرزند خودداری می‌کند، می‌تواند دستور موقت را از دادگاه بخواهد که فرزند تا مدتی به شخص ثالث و یا ذی نفع تحویل داده شود و یا از شخصی که به هر دلیلی فرزند در نزد اوست، فرزند تحویل گرفته شود و یا مبتنی بر دستور موقت، فرزند به شخص مقابل تحویل داده نشود.(۴۱ قانون حمایت از خانواده)

 

مجازات مقرر در باب عدم تحویل فرزند

 

به موجب مبحث مقررات کیفری در باب عدم تحویل فرزند در قانون حمایت از خانواده، هر گاه شخصی از تحویل فرزند به شخصی که حق ملاقات او را دارد، خودداری کند، در نتیجه به مجازات نقدی درجه ۸ محکوم می‌شود. از منظر دیگر در مورد تحویل فرزند می‌تواند جرم باشد و آن در صورتی است که مادر از تحویل فرزند خود خودداری کند و یا فرزند را با خود ببرد در این صورت می‌تواند از موارد و مصادیق جرم آدم ربایی باشد که به مجازات حبس از ۵ الی ۱۵ سال محکوم می‌شود. با توجه به موارد ۳۷ و ۳۸ قانون مجازات اسلامی می‌تواند از تخفیف برخوردار گردد.

 

مورد دیگری که در مورد تحویل فرزند جرم انگاری شده است، عدم تحویل فرزند به سرپرست قانونی و ولی و یا اشخاصی که حق تحویل فرزند را دارند و فرزند به آنها سپرده شده است می‌باشد که به مجازات سه تا شش ماه محکوم می‌شود.