مِلکِ مُشاع
به معنی خاک بخش نشده دراصطلاح به معنی سرزمین بخش نشدهای است که میان دو یا چند تن مشترک باشد و مالکین مشاعی در جزء جزء] مال شریک میباشند بدون اینکه متصرفات آنان مشخص باشد. مشاع در مقابل مفروز (به معنای جداکرده شدهاست که مالکان و حدود آن مشخص شده) است.
در واقع مال مشاع مالی است که در آن حالت اشاعه وجود داشته باشد یعنی از حیث قانونی سهم شرکاء معلوم و معین است اما از حیث جغرافیا خیر و ایشان در ذره ذره[مال با یکدیگر شریکند این تعریف دارای آثار حقوقی زیادی خواهد بود بهطور مثال بحث شفعه که از نظر فقه امامیه اگر دو نفر مالک یک مال چون زمین باشند و احدی از آنها سهم خود را به بیع (نه عقدی دیگر) واگذار نماید دیگری میتواند آن را با پرداخت ثمن بخرد و نسبت به منتقلٌالیه قهراً ارجح است و …[
از این اصطلاح نه تنها دربارهٔ زمینهای شخصی بلکه دربارهٔ کشورها نیز استفاده میکنند و در این حالت بیانکننده این موضوع است که جای جای یک کشور اعم از آب و خاک و هوا به همه افراد آن کشور در همه نسلها همه افراد ملت تعلق دارد.